شیمی و جوانی
جوان سازی پوست صورت یکی از روشهای سرپایی غیر جراحی و پرطرفدار است که
بسیاری از جراحان پلاستیک به انجام آن می پردازند. تا کنون شیوه های مختلف
لایه برداری شیمیایی نتایج پایدار و قابل اعتمادی به همراه داشته اند.
● نگاهی به تکنیک لایه برداری شیمیایی با پیلینگ
درخواست برای جوان کردن پوست صورت در چند سال اخیر به نحو غیرقابل پیش بینی
افزایش پیدا کرده است. با در دسترس بودن فناوریهای نوین، جراحان پلاستیک
صورت امکانات وسیعی برای درمان پوست پیر و آسیب دیده از نور خورشید در
اختیار دارند.علی رغم رشد و توجه در روشهای نوین بازسازی سطح پوست،
استفاده از مواد شیمیایی برای لایه برداری همچنان به عنوان استاندارد طلایی
برای مقایسه سایر روشها استفاده میشود.
● ظرایف لایه برداری
لایه برداری یا پیلینگ به عملی گفته میشود که لایه سطحی پوست به روشی
برداشته شودکه یکی از این روشها لایه برداری شیمیایی است.لایه برداری
شیمیایی از صورت، سالیان درازی است که به کار گرفته می شود. مصریان باستان
با ذرات مرمر سفید که با شیر و عسل مخلوط شده بود، صورت خود را میساییدند
تا چین و چروکهای آن رفع شوند و پوست جوان شود.
تاکنون مواد مختلفی مانند اسیدها، مواد معدنی، گوگرد، خردل، آتش، شیشه،
محصولاتی مشابه کاغذ سنباده، سنگ آهک و مواد گیاهی به منظور برطرف کردن
چروکهای صورت و درمان تغییراتی که ناشی از نور آفتاب هستند، به کار رفته
است.در اواسط قرن بیستم استفاده از فنل جهت درمان اسکارهای ناشی از آکنه
مورد توجه قرار گرفت. در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ بود که جراحان
پلاستیک و متخصصان پوست تحقیقات علمی را بر روی کاربرد لایه برداری بوسیله
فنل و تری کلرواستیک اسید جهت بازسازی سطح پوست صورت شروع کردند . ولی تا
سال ۱۹۷۲ طول کشید تا فواید کاربرد فنل مورد قبول جراحان پلاستیک قرار
گرفت.از آن زمان تا کنون ، این روش در جامعه پزشکی به طور وسیعی مقبولیت
پیدا کرده است.